Ayer fuimos a ver el musical RENT, que nos encanta (lo vimos tambien en Estocolmo, en su version Sueca...), tenemos la peli y la banda sonora... evidentemente, teniamos que verlo en Broadway!!! Ademas, el proximo viernes se acaba! Se va de Broadway despues de 12 años. Judit lloro 2/3partes del tiempo... Al final, saludamos a los actores que salieron a firmar autografos.
miércoles, 3 de septiembre de 2008
RENT en Broadway
Ayer fuimos a ver el musical RENT, que nos encanta (lo vimos tambien en Estocolmo, en su version Sueca...), tenemos la peli y la banda sonora... evidentemente, teniamos que verlo en Broadway!!! Ademas, el proximo viernes se acaba! Se va de Broadway despues de 12 años. Judit lloro 2/3partes del tiempo... Al final, saludamos a los actores que salieron a firmar autografos.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
7 comentarios:
Deve ter sido lindo!!!!
"How do you measure, measure a year?"
No vosso caso é mais:
- How do you measure, measure 8 years?
Judit esta mui guapa!!! Parece uma atriz da Broadway...
Fico feliz porque se estão a divertir e a construír um mundo de recordações com muito mais valor que "terras, carros ou casas...". São um tesouro que ninguém vos pode roubar!! Aproveitem para o aumentar ainda mais nestes últimos dias...
Beijos para os dois.
P-S
Olá
Que sorte vocês têm... onde quer que vao, têm Rent à vossa espera. Nao acredito em coincidências... vocês tinham que ver esse musical na terra dos musicais.
Vou ter que vos pedir o filme algum dia, ehehehe.
Aqui, em Barcelona, agora de férias... falta um minuto para acabar o meu dia de anos. É estranho dizer e escrever que tenho 30 anos. Queria-vos aqui, no sábado, na improvisada festa que vou fazer no restaurante Zoo - estive contigo lá, Judit, há uns meses - e no Razzmatazz.
E dia 8 rumo a Berlim. Volto dia 11 e aí sim vamos poder dar aquele triplo abraço.
Nao sei o que acham, mas eu cá parece-me que vocês estao a fazer a viagem que mereciam. Tudo - tudo - é a vossa cara... e os Estados Unidos podem ter milhares de caras, mas onde quer que vocês vao encontram sempre algo que é vosso.
Super Size Beijos,
Marco
Ola Cris. Alem dessa frase, tambem importante no musical: "no day, but today!". Nem ontem nem amanha, hoje!
Um beijo enorme.
Ola Pai. Obrigado pelo comentario. A Judit podia ser uma actriz de Broadway, se soubesse cantar, claro.. ahahah. Agora, sem duvida, estas recordaçoes sao para sempre e impagaveis. Um beijo.
Moltes felicitats Marco. Els que tenim (30 x 2) + n = x, sabem l'alegria de cumplir anys.
Que t'ho passis molt bé per Berlin.
Una forta abraçada.
Moltes gràcies, Daniel i Lourdes!
Aquest blog es converteix en una mena de intercanvis i salutacions entre tots nosaltres.
Os ho agraeixo molt.
Beijos e abraços,
Marco
P.D.: perdoneu el català, que potser té alguna falta d'ortografia... coses d'un autodidacte.
Publicar un comentario